JOŠ JEDNA GODIŠNJICA OLUJE – KRAJIŠNICE SE INTEGRISALI U RAVNOPRAVNE I AKTIVNE GRADJANE

Bačka Topola je avgusta 1995. godine odigrala ključnu ulogu kao jedan od najvećih prihvatih centara na severu Vojvodine, primivši hiljade izbeglih Krajišnika nakon vojne akcije „Oluja”. Zbog svog geografskog položaja i raspoloživih kapaciteta, opština je preko noći postala utočište za nepregledne kolone ljudi koje su stizale sa zapada. Prema zvaničnim podacima popisa izbeglica, opština Bačka Topola primila je ukupno 2.649 izbeglih i ratom ugroženih lica.

Značajan deo tereta preuzeli su sami građani Bačke Topole, koji su masovno donosili odeću, sveže meso, brašno i povrće, dok su mnoge izbegličke porodice primljene direktno u privatne kuće i seoska domaćinstva

Nakon zatvaranja kolektivnih centara krajem devedesetih i početkom dvehiljaditih godina, veliki broj Krajišnika doneo je odluku da trajno ostane u opštini Bačka Topola. Kroz programe Komesarijata za izbeglice i migracije (KIRS) i regionalne stambene projekte, stotine porodica je tokom narednih decenija zbrinuto

Integracija Krajišnika u društveni i privredni život Bačke Topole bio je dugotrajan proces koji je transformisao i izbegličku zajednicu i samu opštinu. Iako je početak bio obeležen gubitkom imovine i traumom, tokom proteklih decenija uspešno je završena tranzicija od statusa izbeglica do ravnopravnih i aktivnih građana lokalne sredine. Mnoge porodice, koje su imale iskustvo u poljoprivredi i stočarstvu, kupile su imanja u okolnim selima bačkotopolske opštine. Radom na zemlji obezbedile su osnovnu egzistenciju i ubrzo postale važan deo lokalnog agrarnog lanca. Delatnosti poput građevinarstva, automehaničarskih usluga, prevoza robe i trgovine bile su oblasti u kojima su doseljenici najbrže pokretali sopstvene male biznise, stvarajući radna mesta i za sebe i za lokalno stanovništvo. Veliki broj radno sposobnih muškaraca i žena našao je zaposlenje u lokalnim fabrikama, prerađivačkoj industriji i komunalnim preduzećima na teritoriji opštine.

U Bačkoj Topoli i okolnim mestima osnovana su udruženja koja svake godine organizuju druženja, zavičajne večeri i sećanja na stari zavičaj, jačajući veze među generacijama. Danas su mnogi od njih aktivni članovi lokalnog parlamenta, mesnih zajednica i opštinskih veća, direktno učestvujući u donošenju odluka za dobrobit cele zajednice.